2 Μαρ 2008

Πρώτη Μαρτίου

στην Ευ.


Ήρθες σα νύχτα που αγάπησε του μόνου τη φυγή,

σα θαύμα που το ξέρει μόνο ένας.


Μισή φωνή το βλέμμα σου στο πέλαγος·

μικρός βοριάς τα κύματα σγουραίνει

και μυστικά μες στην αχλή

κει στην προβλήτα του Μαρτιού

του μπουκαλιού τις λέξεις φέρνει,

τις απιθώνει τρυφερά

όπως τα μωρουδιακά μες στο συρτάρι

και παίρνει ο χρόνος χρόνο.


*

Ήρθες σα μέρα που αγάπησε του μαύρου τη πληγή,

σαν ουρανός που λάμπει μόνο σ’ έναν.


Μα αν είσαι φως

πώς να το δεις;

τη νύχτα που μας πέρασε σε είδα εγώ

στα χείλη που μου ήπιαν τον ιδρώτα.

Έλα ξανά, σαν άγνωστος θεός

και θα ’μαι εδώ γλυκός βωμός

και παπαρούνα αφύλαχτη·

έλα ξανά,

μυρωδικά

τα δώρα σου να πάρεις.

2.3.08

5 σχόλια:

Ανέφελη είπε...

Πόσο αισθαντικές εικόνες! Πανέμορφο. Τυχερή η μούσα.

παράλληλος είπε...

@ανέφελη,
καλημέρα ανέφελη από μένα.

Ανέφελη είπε...

Καλημέρα/καλησπέρα και από εμένα. :-)

Monaliza είπε...

''Ήρθες σα νύχτα που αγάπησε του μόνου τη φυγή,

σα θαύμα που το ξέρει μόνο ένας...''


Monaliza





( Ευ-τυχία )

παράλληλος είπε...

Ευ-χαρις-τω.