18 Φεβ 2008

Αναχώριση


Αυτοεξόριστος

αρκούταν σε δρόμους αγροτικούς,

με τ’ όνειρο των λεωφόρων στην ομπρελοθήκη.

Βορά της κάθε νύχτας,

χαριζόταν κέρασμα

σε άστοχα κορμιά.

Ψέλλιζε θάλασσες στα όνειρά του,

τόσο που πνιγότανε απ’ το πολύ γαλάζιο

και έφτυνε αλάτι σαν ξυπνούσε.

Βρωμούσε ήλιο σαν ανάμνηση

μιας μέρας

-ή μήπως αιώνα; πάντα τα μπέρδευε αυτά-

μέρας αλλοτινής, τότε που γνώριζε κολύμπι

και των κοριτσιών όλα τα κρυμμένα χούγια.

Τώρα γυρεύει στον Καύκασό του

ένα κρεβάτι βράχο

κι έναν αητό γερό,

καθώς η πόλις δεν χωράει πια

τράγο βαμμένο Πάσχα.

15.2.08

5 σχόλια:

Μετεωρίτης είπε...

Ώπα!

...μπράβο.
Το εννοώ. Δεν ξέρω τι άλλο να σου γράψω...

Καλημέρα
και καλή βδομάδα

Ανώνυμος είπε...

Έρχονται παγκόσμια κρύα, και τα αυτο-καταστροφικά ΜΜΕ κανιβαλίζουν...
http://klimatika.blogspot.com/2008/01/die8nis-ekehiria-alilovoi8ia_08.html
http://www.youtube.com/watch?v=ICz4ryHJXA0
Και για να παίρνουμε θάρρος: http://www.youtube.com/v/zvF1ha-M40U
http://www.youtube.com/watch?v=NaXxwSUXMOw
Κανιβαλισμός ή Αυτάρκεια και Διεθνής Συμφιλίωση;
http://www.aee.gr/hellenic/1%20overpopulation/overpopulation%20gr.htm

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

Όμορφοι οι στίχοι σου.
Αληθινή ποίηση
Την καλησπέρα μου

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Πολύ ωραίο το ποίημά σου Γιώργο.
Μεταδίδει άμεσα τη δύναμή του και συγκινεί βαθιά.
Χαίρομαι τις δημιουργίες σου.

παράλληλος είπε...

Να είστε καλά.