Αναγνώστες

1 Φεβ 2007

Δικαίωμα στη ζωή

Πρώτα ήρθαν και συλλάβανε τους κομμουνιστές. Δε μίλησα, επειδή δεν ήμουν κομμουνιστής…

Έπειτα, ήρθαν για τους Εβραίους. Δε μίλησα, επειδή δεν ήμουν Εβραίος…

Μετά συλλάβανε του εργάτες, μέλη συνδικάτων. Δε μίλησα, επειδή δεν ήμουν συνδικαλιστής.

Ύστερα, ήρθαν για τους καθολικούς. Πάλι δε μίλησα, επειδή ήμουν προτεστάντης…

Αλλά στο τέλος, όταν ήρθαν να πιάσουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς, για να μιλήσει…


(Μάρτιν Νιμέλερ, γερμανός πάστορας που πέθανε στο Άουσβιτς)



Δυο νέοι άνθρωποι, ο Ταράσιο Ζαντορόζνι και ο Γεράσιμος Κυριακόπουλος, προφυλακισμένοι από τον περασμένο Μάιο, βρίσκονται σε απεργία πείνας για 65 και 49 μέρες αντίστοιχα, απαιτώντας δίκη.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε το θέμα. Οι περισσότεροι σιωπούμε. Δεν είναι μόνο πολιτικό το θέμα. Είναι η λυδία λίθος που κρίνει τον ανθρωπισμό μας, τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά και εν τέλει τις απαιτήσεις μας από το «σύγχρονο κράτος».

Προσυπογράφω το ποστ του φίλου Νικολάκη από τους Panokato.

Οι επιστολές των απεργών πείνας εδώ.


Δημοσίευση σχολίου