22 Δεκ 2005

Ο ποιητής που μ' αρέσει...


Γιάννης Υφαντής

Ω ΚΟΚΚΟΡΑ

Ώ κόκκορα, ώ κράχτη της αυγής
ώ ηλιοφόρε και πτηνόμορφε τοξότη.
Οι βασιλιάδες σε μιμήθηκαν
βάζοντας στο κεφάλι τους επάνω την κορώνα σου
κι έχοντας για σπιρούνια των ποδιών σου τα πηρούνια.
Κόκκορα πάντα σου κρατείς
τη μυστική σου εκείνη σχέση με το χρόνο και τον ήλιο;
Λέγε στους κριτικούς ότι ξοφλήσανε.
Λέγε στους χούλιγκαν πως είναι ντεμοντέ.
Κόκκορα είσαι το βουνό που έχει για ουρά το ουράνιο τόξο και κεφάλι του τον ήλιο;
Κόκκορα το λειρί σου μοιάζει με τα' αρχίδια του Θεού και με τα γένια του Διαβόλου.
Κόκκορα τα παιδιά του σωληνάριου σ' έχουν δει μονάχα στο τσιγκέλι ή στην κατάψυξη.
Κόκκορα άσχημα την έχουμε.
Οι κακογαμημένοι θέλουν να μας σφάξουν.
Κοκκορα ο Νίτσε τους χαστούκισε.
Κόκκορα πώς φοβούνται το φαλλό.
Κόκκορα οι έμποροι μισούν τους ποιητές.
Κόκκορα καταστρέφουν τον αέρα, τα νερά, τα δάση, το κορμί, την ομορφιά
για να γυρεύουμε την έκσταση στην "άσπρη" τους.
Κόκκορα είσαι λέκτωρ ή αλέκτωρ;
Κόκκορα θα ζητήσουμε και σύνταξη;
Θα βγούμε και οι δυό μαζί στην τηλεόραση;
Θα μας αφήσουν;

Υ.Γ. Κόκκορα κάποιοι θέλουν να μην έχει πια φωνή αυτός ο τόπος.

5 σχόλια:

Avanti είπε...

Ελπίζω να συνεχίσεις να γράφεις...
Καλώς σε βρήκα
(Μόνο τυχαία μπορεί να βρει κάποιος το blog σου... Γιατί δεν μπαίνεις στο monitor; )

kanaka makua είπε...

υπάρχουν άραγε κακο*αμημένοι ή είναι μία σάπια δικαιολογία μία από τις πολλές σάπιες δικαιολογίες; κατά τον ίδιο τρόπο και ακολουθώντας την ίδια σκέψη, υπάρχουν άραγε και καλο*αμημένοι ή είναι ένας urban myth;
Είδα ότι έχεις σε πολύ εκτίμηση Γιάλομ. Όταν έκλαψε ο Νίτσε είναι φοβερό βιβλίο και στο Ντιβάνι το επόμενο καλύτερο σε σειρά. Με απογοήτεψε το Ο δήμιος του έρωτα και από τότε δεν ξαναγόρασα Γιάλομ.

Πιο πολύ μου άρεσε το δικό σου ποίημα από αυτό.

παράλληλος είπε...

Σίγουρα ύπάρχουν καλογ@μημένοι και κακογ@μημένοι. Και αυτό κατ' εμέ, δεν έχει καμμία στατιστική σημασία, αλλά μόνο σαν αποτέλεσμα στην συμπεριφορά τους. Πιστεύεις ότι ένας στενάχωρος γκρινιάρης, μπορεί να έχει "καλή" σεξουαλική ζωή;
Και ναι εκτιμώ πολύ και τον Νίτσε και τον Γιάλομ. Πιό πολύ όμως από τα βιβλία του τελευταίου, μου άρεσε το Ντιβάνι. Ίσως επειδή ακουμπάει πιο κοντινά (να πω σύγχρονα;) πράγματα.

kanaka makua είπε...

μπα, δεν υπάρχουν ούτε κάλο ούτε κάκο, υπάρχουν σκέτα γ*μημένοι.
το αν έχεις ερωτική ζωή ή όχι, δεν αποτελεί το άλφα και το ωμέγα για να κρίνεις τη συμπεριφορά ή να διαπιστώσεις το ένα ή το άλλο στην συμπεριφορά ενός ατόμου.
ξέρω άτομα που δεν έχουν καθόλου ερωτική ζωή και είναι πολύ σωστοί στον τρόπο που συμπεριφέρονται, ξέρω και άτομα που έκαναν σεξ πρώτη φορά μετά τα 30 και μάλιστα με τη γυναίκα τους, κι αν τους έβλεπες δε θα το καταλάβαινες.
και ξέρω και άτομα που ήταν πάντα 'ζωηρά' και από τα 15 τους είχαν αρχίσει τα ερωτικά, και πιο νευρόσπαστους ωφελιμιστές απ' αυτούς δεν έχω ξαναδεί.
αυτή η κοινωνία με την υπερβολική σημασία που δίνει στο σεξ, απόρροια των δυτικών προτύπων, βλέπει μόνο τα πρότυπα της επιτυχίας.
σε πολλές κοπέλλες δε μετρά να έχουν καλό εραστή αλλά να έχει λεφτά ο τύπος.
και γίνονται στριφνές και στρίγγλες μόνο όταν δεν τους παίρνουν αμάξι και Gucci. δεν πα να τους δίνουν λουλούδια και μαγικά σαββατοκύριακα γεμάτα πάθος... τι σου λέει αν μια κοπέλλα είναι γλυκύτατη στο γραφείο; ότι έχει πλούσια και ικανοποιητική ερωτική ζωή;
πού να την βρεις την αληθινή και φυσική ερωτική ζωή πια αν δεν επιστρέψεις στη φύση, που αλλού θα γεμίσει η ψυχή του ανθρώπου έρωτα αν όχι στην αξία της Αγάπης και τον έρωτα του Κάλλους μιας άλλης ψυχής;

παράλληλος είπε...

Στην ουσία λέμε το ίδιο:
Η ποιότητα του σεξ είναι, πιστεύω, αυτό που καθορίζει διαθέσεις και συμπεριφορές. Όταν το αιτούμενο καλύπτεται. Όσο για τους τενεκέδες όπως εγώ τους λέω, όσο πιο άδειοι είναι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν...