
Θέλω ν’ αγιάσω μα δεν μπορώ. Μου είχα υποσχεθεί να μην ξαναπαίξω στα μπλογκικά παιχνίδια (εκτός αν είναι κάτι πραγματικά ενδιαφέρον όπως πχ να γράψουμε μια ωδή στον Νταλάρα!).
Αλλά θα μπω και σε τούτο το παιχνίδι για 10 λόγους:
- Η πρόσκληση είναι από την Ανέφελη (μπορώ να σου χαλάσω εγώ χατίρι;)
- Το αντικείμενο είναι μουσικό και παρασύρομαι.
- Μ’ αρέσει να εκτίθεμαι (είναι μέρος της διαδικασίας για την απόκτηση θάρρους).
- Οι υπόλοιποι 7 λόγοι είναι αμαρτήματα.
Πρέπει λοιπόν να φανερώσω τρία τραγούδια που με έχουν κάνει να κλάψω. Με πολλά έχω κλάψει (το έχω αυτό το καλό κακό, να συγκινούμαι μέχρι δακρύων) ακόμα και με σκυλάδικα (άμα σε πετύχουν σε έρωτα προδομένο, ο Κοντολάζος σου ακούγεται σαν Jim Morrison). Θα ονομάσω όμως αυτά που μου έρχονται πιο εύκολα:
Κάποτε θα ’ρθουν - Παύλος Σιδηρόπουλος
Φταίω - Σοφία Εμφιετζή
Otherside - Red Hot Chili Peppers
Ø Bonus Tracks!
2 λούμπεν τραγουδια επειδή έχω φτάσει να κλαίω από τα γέλια μ’ αυτά:
«Τζέμης Μποντ»
και «Μπες στον πύραυλο κυρά μου»
Να καλέσω κι εγώ με τη σειρά μου να εκτεθούν το Χνούδι, η Ερμία και η Μοναλίζα (αν ξαναρνηθείς θα δημοσιεύσω γυμνές φωτογραφίες μου)!

